Piszę od zawsze. Słowa towarzyszyły mi od najmłodszych lat, ale przez długi czas brakowało mi odwagi, by pokazać je światu. Moje wiersze pozostawały w szufladzie, skrywane z obawy przed oceną. Dopiero niedawno odważyłam się je publikować. Od grudnia 2025 roku jestem członkiem Kępińskiego Koła Literatów, co stało się dla mnie ważnym krokiem w przełamywaniu własnych barier.
W styczniu 2026 roku miałam zaszczyt wziąć udział w dziesięcioleciu Koła, gdzie zaprezentowałam ekfrazę inspirowaną obrazem księdza Marka Naglera. To doświadczenie utwierdziło mnie w przekonaniu, że chcę iść dalej tą drogą.
Po przełamaniu strachu i wstydu pragnę rozwijać się artystycznie i pisać nadal, bo to właśnie w słowach odnajduję siebie, spokój i prawdę. Pisanie jest tym, co naprawdę czuję i kocham.

Moje wiersze