Wedle wszystkich pieśni i powrotów
Zygmunt Jan Prusiński

Irenie Wiszniewskiej

Motto: Drgaj Ireno, drgaj; odbieraj mnie miłością!

Skraplam Pamięć.
Rośniesz mi w objęciach,
dotykam miejsca czułe – grasz.

Zrywam korę sosnową,
robię łódeczki o nazwie “Irena” –
płyną przez Ocean Atlantyk…

To jest armia moich uczuć.
I ptaki morskie przenoszą,
i wichry i huragany pomagają mi.

Kochanie na odległość
jest męczącą wizytówką…

Mijam pomniki zasłużonych. –
Czy taki Pomnik zbudujesz dla mnie,
że z tego kochania wyrastały lasy?

Ireno moich snów –
jestem już w tobie!

Ta melodia dawno gra…
Czujesz? Czujesz moje zbliżanie?

25.05.2010 – Ustka
Wtorek 7:26