w ramkach Kleosina
Marek Góynowicz
a o kwiatach to możemy pomalować
otoczeni igłami lasu
oddychamy ciszą
to tu usycha lipcowy deszcz
nie ma krawężników i ulicznych bram
nawet nie widać naszych zmarszczek
malujesz dłońmi cień
miniaturkę chwili czuły uśmiech
uzależnieni od marzeń i kolorów dnia
przenieśmy niebo w naszą stronę
obłoki wędrujące ptaki
i ten lecący w oddali samolot
czas niestety wracać
ponagla nas niedziela
czarny pies
i kończy się ostatni papieros
odmienne stany przebudzenia
Marek Górnowicz
urodziłem się kolejny raz
zapewne oczyszczony
ze zbytecznych grzechów
i marzeń
nie potrafię trafić do siebie
ani w zaułki mętnej pamięci
zapisanej na kamiennym dysku
dokuczają mi pewne słowa
ale to ja ich nie rozumiem
podnoszę ciężar życia ponad miarę
obecnie
mieszczę się w strefie medalowej
dla obłąkanych
Formentera
Marek Górynowicz
Baleary ogrodzone morzem
na każdej plaży
błękit dnia i ten nastrój
zapalę Ci świece
wędrowni turyści
potykają się opiach
samotni rzucają się
w ramiona tęsknoty
gdzieś daleko żagle
pomachują cieniem
gasząc suche letnie dni
i wtedy zapalam świece
znaczy że jestem
i nie odchodzę
późna godzina
Marek Górynowicz
wszystko jest snem
nawet ta okrutna rzeczywistość
noc to stan duszy
uwikłany w kołdrę i zlęknione myśli
po co wstawać z łózka
wszyscy gdzieś wyszli
dziś w lustrze nie ma nikogo
w drzwiach samotny judasz
za oknem kocia kołysanka
deszcz i zmęczone miasto
księżyc gramoli się po przeciwnej stronie