Archiwum kategorii: Zygmunt Jan Prusiński

Czerwona dorożka

Czerwona dorożka
Zygmunt Jan Prusiński

Noc zasłoniła mój dąb
który rośnie przed oknem,
zawsze na niego patrzę
chyba mi siły dodaje
tyle lat tam stoi taki ważny,
najwięcej za dnia odpoczywają
na nim ptaki – jaki gościnny…

A ja jestem gościnny dla ciebie
tylko ty możesz mnie dotykać
i odpoczywać na mnie,
szemrzą kaczeńce w stawie
a lilie wodne tańczą z karasiami,
układa się w nas piosenka.

Wystarczysz mi na lata całe
ogrzani miłością leśnych wzruszeń,
całkowicie wkomponowani
nawet te znajome kamienie
znają mnie przy molowym brzegu,
siedzę tam często i piszę wiersze.

Mówisz że jestem twoją słabością
ale i twoją siłą – a nie inaczej rola
ma być egzotyczna i erotyczna –
we mnie nauczysz się tańczyć!

A w nagrodę zamówię czerwoną dorożkę –
poeta Gałczyński się ucieszy…

4.5.2015 – Ustka

Zielona dorożka

Zielona dorożka
Zygmunt Jan Prusiński

Wobec rannych chmur i wiatru
pójdziemy na te piaskowe wzgórza,
rozliczymy kolory dzisiaj zauważone
taki wewnętrzny remanent z przyrodą.

Skąd u mnie tyle wiary – kos a może
to czyżyk obserwuje nasze ręce,
one są razem jakby związane
przez nich płynie niebieska miłość.

To rzeka bezpieczna w nas płynie
kochamy się co kilka kilometrów,
brzegami słów całujesz moje usta
jakbyś chciała nadrobić czas.

I jest w tym urocza różowa bajka
wtulasz się z akacjowym uśmiechem,
kokietujesz jak sarenka w zaroślach
a ja jelonek ze szczęścia skaczę…

W nagrodę zamówię zieloną dorożkę –
poeta Gałczyński nas podwiezie…

5.5.2015 – Ustka

Aleja Róż i nasze zmartwychwstanie

Aleja Róż i nasze zmartwychwstanie
Zygmunt Jan Prusiński

Karolinie Lipońskiej

Twoja figura na zielonym tle,
słyszysz mój szept w tej zieleni?

Jesteś różowym motylem –
obliczam minuty do pocałunków.

W tym miejscu gdzie stoisz,
wczoraj pisałem miłosny wiersz.

Puchł mi z każdym słowem,
złociłem ciebie jak choinkę w wigilię.

Różowa panienko o uroku ciszy,
weź moją rękę i prowadź do zatoki.

Na piasku zaprzysiężenie usłyszysz,
lekkie jak spadający liść z klonu.

Bądź mi cichą kochanką nocy!
Bądź moim delikatnym cieniem erotyku.

Akurat poprawiam skrzydła,
zaraz odpocznę na twojej piersi Karolino.

22.05.2010 – Ustka
Wiersz z książki “Las kobiet”

Rok 2013

Rok 2013
Zygmunt Jan Prusiński

Kontynuacja tej miłości była szczera
poznawaliśmy z nią szczegóły
namiętności – choćby z mej strony
kiedy kupiłem jej pierścionek zaręczynowy –
(sama go sobie wybrała w galerii we Wrocławiu).

Powiem tak – byłem szczęśliwy
jednak nie wiedząc o tym
że kończyła się ta przygoda
wedle ukrytych słów i melodii
(choć wierność moja była do końca
przez trzy lata pisząc książki)…

Zwiastowanie i upadek brzmiał
w treściach wierszy – nie przypuszczałem
że i ptaki nie będą tak blisko
zdawałem egzamin uczuć
w jedną stronę – kamienie milczały
i wierzby milczały.

10.5.2018 – Ustka
Wiersz z książki „Liryka odchodzącego słońca”

Jeśli dotrwam do ostatniej strony deszczu

Jeśli dotrwam do ostatniej strony deszczu
Zygmunt Jan Prusiński

Aleksandrii Skalskiej

Jest ścieżka.
Rozrzucam słowa na wiatr,
niech je rozniesie na żyznych polach.

Zwątpienie kruszy się przy tobie –
widzę cię w zasłonach wstydu,
potajemnie przenosisz urok deszczu.

Jest w księdze zapisana myśl:
(Postępuj wedle wzoru uczuć,
nie czyń szkody, niech las rośnie
a ciało Aleksandrii roznamiętnij…)

Wkraczam do niej na palcach,
cichutko gra flet sonatę Cis mol.
Potęguje się rytm na cztery ręce,
zbawiamy wspólne dogranie.

Jest ścieżka.
I dopisane Posłowie dwóch aktorów.

29.04.2010 – Ustka

Bob Dylan w Ustce

Bob Dylan w Ustce
Zygmunt Jan Prusiński

W sobotę będzie u mnie
zawiadomił depeszą że przyjeżdża
a w Dolinie Charlotty zaśpiewa.

Napisałem do niego odpowiedź
byłby tak łaskawy pamiętać
jedną piosenkę zadedykować Ewie.

Mr Tambourine Man –
pomogę ci na tamburinie
kiedyś tę piosenkę śpiewałem.

Piątego lipca w sobotę
obok mnie zielonooka –
wiem że będzie szczęśliwa.

Bob pamiętaj –
to dla mnie ważne
jak płynąca rzeka Słupia.

A nazajutrz pójdziemy na lody
tylko my w trójkę na promenadę.

26.6.2014 – Ustka
Wiersz z książki “Kochanka księżyca”…

Językiem hasłowym

Językiem hasłowym
Zygmunt Jan Prusiński

Dobrze czasem poświrować
każdemu to radzę
później wrócisz człowieku
do równowagi
postrzelasz z dubeltówki
do puszek od piwa
nadasz pogodny charakter dnia
może poderwiesz dziewczynę
za sto rubli
zbiegniesz z nią z piaszczystej górki
o tak powygłupiać się w epoce
mowy skrótów
na przełaj bez sensu
byle zaistnieć
na moment złapać ją za majtki
przecież zawsze tego chce
tylko udaje
przez to ja zmarnowałem tyle lat
chciałem być porządniejszy
tak mi się zdawało
a wówczas trzeba było robić to samo
zrywać majtki dziewczynom
i do czynu zapędzić
żeby syczała wężem…

10.04.2020 – Ustka
Wiersz z książki “Szudroczyć”

Wpadam na pomysł…

Wpadam na pomysł…
Zygmunt Jan Prusiński

Wpadałem na pomysł żeby nie tworzyć
wierszy – pięćdziesiąt lat wystarczy
jest ich tysiące zasłanych
na ziemi która nie jest moją ziemią.

Ruszam się niczym pognieciony
jestem tym wierszem tylko
tytuły się zmieniają potoczną uwagą
piszę mniej zaimków bo komu się
przydadzą najwyżej temu o kim piszę.

Jeśli powiem że czwarta rzesza się zbliża
o tym mówią otwarcie dokumenty w USA
to jest to poważny zapis Manfreda Webera
wyjca po zielonym stawie.

27.06.2023 – Ustka

Jezioro Szeląg

Jezioro Szeląg
Zygmunt Jan Prusiński

Motto: Rozczulam nuty ballady –
w słońcu wysuszam stopy.
Otulam drzewne ziewanie,
a owoce zbieram z trawy.

Zawitaliśmy do Starych Jabłonek
na kilka dni do znajomej –
pierwszy raz będąc w tej krainie.

Znikła dawna wieś – nowoczesność
na każdym kroku – każdy w ramach
z otwartymi rękami dla turystów.

Niech tak będzie choć mnie to przeszkadza
bo niszczy się klimat dawnej wsi –
znikł po prostu zapach i architektura.

Ale to nic – mnie zainteresował spacer
brzegiem jeziora Szeląg Wielki
i tu czułem się z przyrodą na ty…

Margot zerkała na mnie – niczym
zakochana panna jesieni
zbierałem liście do wazonu.

Oprócz tego zająłem się fotografowaniem
okoliczne zdjęcia są dowodem
że nie marnowaliśmy czasu.

(Pierwszy pociąg przyjechał na stację
w Starych Jabłonkach w sierpniu 1873 roku).

14.11.2019 – Ustka
Wiersz z książki „Księżycowe kwiaty”

Czekasz na mnie na ławce

Czekasz na mnie na ławce
Zygmunt Jan Prusiński

Martynie Trzeciak

Spóźniam się… Palisz papierosa,
a pieśń milcząca z liśćmi nuci
oczekiwany mój powrót.

Jestem niedaleko. Myślę o tobie,
jak cię dzisiaj kochać –
jest wiele sposobów w przyrodzie.

Rozgarniam gęste myśli. Schodzę
w dół pośród drzew i traw –
samoczynnie dośpiewuję akcenty.

Za mną szum moich śladów. Odbieram
skróty by zdążyć tę randkę obudzić,
zapewne przygotowana jesteś…

W tobie Martyno kwitną nuty. Dokończę
kolorowe pieszczoty ułożyć jak wiersz,
który wciąż błądzi – w kobiecie…

3.12.2010 – Ustka
Wiersz z książki “Pasja i pasjanse”

W cieniu twoich oczu

W cieniu twoich oczu
Zygmunt Jan Prusiński

Odprawia się mimochodem zadośćuczynienie.
Kieruję twoje kształty pod prąd byś czuła
pod stopami gładkość przejścia
na drugą stronę lustra.

Wtajemniczeni bierzemy z siebie
co się nam należy – zryw podniecenia.

Fruwają wstążki jak białe gołębie…

Kładziesz się idealnie – książki miłosne
na półkach poczynają plotkować.

Jest dobrze – scena spowita z siana
odgrywa tu ważną rolę –
węże nie wracają znad rzeki.

Twoje piersi szukają melodii…

– Jestem ci winien tę jedną podróż do nieba.

9.4.2012 – Ustka
Wiersz z książki „Erotyczny taniec węży”

Rozmowa z poetą o mojej żonie II

Rozmowa z poetą o mojej żonie II
Zygmunt Jan Prusiński

Katarzynie Prusińskiej – Lisek

Federico*, mgła srebrna w krainie gdzie jestem.
Wczoraj byłem na mszy, akurat zawitał biskup Paweł, modliłem się
za moją żonę, by nie błądziła w swoim życiu, przecież wie gdzie przebywam.
Nie będę opowiadał ptakom o szczęściu, bo z kart pod akacją nic nie wyszło.
Poplątany blues fałszuje a gitara pajęczyną zarosła – na wprost drogowskazy
stoją ujmujące w swej prostocie; niebo złociste.

Federico, pomóż przyjacielowi poecie.
Dawno nie kochałem mojej żony – a inne kobiety w mozaice miny stroją.
Jarzębiny zwinięte niczym ze starości, kotłuje się przy molu morska fala,
mewy pozawieszane jakby dla dekoracji, stroi się także nadzieja. –
Pójdę z powrotem do Kolczastego Lasu, może powróciła żona z tęsknoty,
by objąć ramieniem i zasnąć w moim opiekuńczym gnieździe.

Federico, mnie dużo nie potrzeba ze snu jabłoni…!

8.11.2010 – Ustka
Federico* – Federico Garcia Lorca
Wiersz z książki “Kolczasty las”

Listopadowy erotyk

Listopadowy erotyk
Zygmunt Jan Prusiński

Na tę pogodę jaka jest
listopadowa piosenka
jeszcze nieskończona
zaproszę cię do miłości
skrycie z balansem
białego wiersza.

Jeśli rym to obydwoje
ułożymy rytm ciała
będzie nam dobrze
kierować się instynktem.

Rozwidnij piersi
niech zaświecą pożądaniem
a nogi rozluźnij w kształcie
gwiazdy – poczuję się lepiej
zupełnie bezgraniczny
z męskim charakterem
zdobywania pieszczot.

A na deser truskawki ze śmietaną
rozłożę je na twoich piersiach…

30.11.2017 – Ustka
Wiersz z książki “W ramionach księżyca”

Jan z Wrześnicy

Jan z Wrześnicy
Zygmunt Jan Prusiński

Ile kilometrów przeszedł o lasce po drogach?
Wielki człowiek – współczesny apostoł poezji.

Myśli kołysze wraz z wiatrem – piechur
polnych serc i leśnych szuwarów, subtelny
w cieniu bawi się z zaprzyjaźnionymi ptakami.

Jan z Wrześnicy to mój przyjaciel,
poeta ze wsi jak ja ze wsi – schodzimy
po schodach z nieba wiejską liryką;
jest konik polny i bociek szybujący.

Czasem przy ognisku gawęda przeleci,
kiełbasa się piecze na kiju i kartofle
w mundurkach – po kielichu wódeczkę
pijemy a uśmiech wiersza, Bogu dajemy.

24.07.2010 – Ustka

Na tych falach w twojej fali…

Na tych falach w twojej fali…
Zygmunt Jan Prusiński

– Izie Cacko

Gdybyś była przy mnie
choćby w Otwocku przy igliwiach,
tak pamiętam te jałowce smukłe
na Karczewskiej Górce,
roznamiętniłbym – czy jeszcze umiem?

Najpierw zamoczyłbym usta w wierszach
potem twoje usta – jak koliber
taniec by zawirował w nas.

Odwieczna walka instynktu poznawania
(z jednej poczekalni do drugiej) –
pamiętam wiersze Dominika Opolskiego
z tomiku “Poczekalnia”,
tam poszukiwałem miejsca życia.

Izo z wiatru otwockich powrotów,
całuję twoją nawierzchnię skóry – kory
wobec obowiązku roli poety,
nie skąp mi na twoim drzewie
wybierać miejsca czułe.

Całuję cię wierszem w Kolczastym Lesie –
uwieść i unieść piękno ciała,
a kamienie wkoło o nas zaśpiewają
“Sen miłości” z mojej książki.

– Bądź erotyczna!
– Bądź zawsze erotyczna dla poety!

26.05.2010 – Ustka

Zaprowadź mnie daleko

Zaprowadź mnie daleko
Zygmunt Jan Prusiński

Edycie Kowalskiej

Tylko twoja ręka
i twój uśmiech niech prowadzi.

Będziemy sami i niebo
bezpiecznie obejrzymy
gody szpaków.

Młode leszczyny
zawisną wiatrem nad nami
uwiodę cię z pragnień.

Poprosimy o mały deszcz
trawy się ucieszą
i szkło zbite zabrudzone.

Na nim wypiszę twe imię…

5.11.2011 – Ustka
Wiersz z książki “Pacierze zachodzącego słońca”

W tej poczekalni duchów

W tej poczekalni duchów
Zygmunt Jan Prusiński

Alicji Szopińskiej

Czytam w lokalnej gazecie:
“Piękny kwiatek z ciebie wyrósł”…
Autor tej myśli Michał Lendecki
nie przesadził. Ten kwiat jest kwiatem!

Kobieta z niej jak jabłoń w sadzie,
rozkwitająca na strony, powabna
jak namalowana olejną farbą w Paryżu.

Alicja ma czarną sukienkę z weluru.
Jak uniosła ramiona to piersi jak skały.
Sokoły lot nad doliną zakreśliły,
ktoś im musi grać melodię do tańca.

Alicjo, wyjdź naprzeciw, zerwij jabłko!
Czekam na grzech pierworodny. –
W zamian ozdobię cię wiankiem białym,
z drobnych margerytek na polu.

13.05.2010 – Ustka
Wiersz z książki “Las kobiet”

Obejmuję świat mgłą

Obejmuję świat mgłą
Zygmunt Jan Prusiński

Motto: „teraz nie później powinny być dojrzałe
czasem jak jabłko rozpalone słońcem
ubrane w rosę przed świtaniem myśli”
– Nora Constance

Z nieba mi wróżą
bym te instynkty uszanował
bo poetą się bywa
jak powiedział do mnie
Roman Śliwonik
przy świętej wódeczce w towarzystwie
Jana Himilsbacha.

A gadaliśmy jak te ranne sroki
o kobietach w poezji.

I było nam raźnie spojrzeć w oczy
w akapit nowego zdania
który nigdy się nie kończył
bo pisarze to gawędziarze…

Przy twoich słowach poetko
zatrzymuję się jak na przydrożnym przystanku
smakuję tę twoją rosę
porzuconą po księżyca odejściu.

Rozwijam w poezji wciąż podobne instynkty
chciałoby się rzec
chodź do mnie motylu
nakarm nektarem z ostatniego kwiatu.

Sakramentalne bicie dzwonów
jest Dzień Zmarłych
w poszumie wierszy twoich i moich
twardnieje ziemia…

A stamtąd nachodzą głosy
by porozmawiać wspólnie o zaistnieniu.

Jak przy narodzeniu
słyszymy pierwszy krzyk dziecka.

Umarli mają spokój
a my dalej przez nurt rzeczny
płyniemy – dokąd?

Tylko w wierszu jest sens zatrzymać krok.

1.11.2012 – Ustka
Wiersz z książki „Rytm ogrzewa wnętrze skrzypiec”j

Mój przyjaciel Fryderyk Szopen i Agnieszka Styś

Mój przyjaciel Fryderyk Szopen i Agnieszka Styś
Zygmunt Jan Prusiński

Motto: “Wzięłam łyk kawy
Łyk poezji
Rozpieściła moją nadwrażliwość
Bawiła się moimi uczuciami“.
– Agnieszka Styś

Można połączyć miłość i muzykę.
Tak też czynię od lat,
bo tylko Sztuka mnie nie zdradza!

W zapasie nut które mam,
w symbiozie zgody i ugody
zapraszam ogniska i jałowce.

Roztańcuję cię Agnieszko
w melodii nie dokończonej,
w napływie nut łąkowych.

Ale po to jesteś kobietą
by rozbierać z ciebie akcenty.
Wieloznaczność pocałunków
ma odcień i kod przymierza.

Zatem Fryderyk, ty i ja
spleceni ważnością istnienia,
wybieramy dla siebie akordy
zanurzenia w dźwięku wybranym.

Posłuchajmy ciszy. Posłuchajmy ciszy.
Na samej górze gra ktoś na fortepianie
nagie zbliżenia w epoce kamienia.

23.05.2010 – Ustka
Wiersz z książki “Las kobiet”

Ta cudowna kraina Van Gogha

Ta cudowna kraina Van Gogha
Zygmunt Jan Prusiński

Ewelinie Jężak

Czy ja śnię Ewelino?
Pola wrzosowe chórem śpiewają,
nie tylko blues o kolorze fioletu,
ale i o miłości człowieka.

Tam za tym trzecim drzewem
gram na harmonijce ustnej,
układam dla ciebie zaproszenie.

Jutro o tej samej porze
zaśpiewasz o miłości do mnie.
Pobiegnę w polne przestrzenie,
margaretki białe przyniosę.

Otoczymy troską by ognisko
nie zgasło kiedy kartofle pieczemy.

Po kolacji odpoczniemy
obok siebie. –
Będę namiętnym wiatrem.

Całuj mnie, całuj dziewczyno
we wrzosowym polu!

Vincent van Gogh jest daleko,
szuka pędzli w słonecznikach!

25.05.2010 – Ustka
Wiersz z książki “Las kobiet”